75 jaar geleden...

op dat wij nooit vergeten...


De gehandicapte kinderen waren de eerste slachtoffers.

Het werd ‘Aktion T4’ genoemd, het eugenetische programma, dat in 1939 in gang werd gezet en in het begin alleen was gericht op kinderen met afwijkingen. Het doel was een methodische uitroeiing van pasgeborenen met lichamelijke of mentale problemen. Om dit niet te vergeten, werd er in Italië een herdenkingstentoonstelling gehouden.


De uitverkorenen

“Wie niet gezond en waardig van lichaam en geest is, heeft niet het recht om zijn lijden door te geven aan het lichaam van zijn kind. Hier moet de nationale staat een enorm opvoedkundig werk leveren, dat op een dag een groots werk zal blijken te zijn, grootser dan de onoverwinnelijke oorlogen van ons burgerlijk tijdperk”. Dit zijn de woorden waarmee Adolf Hitler in ‘Mein Kampf’ het plan van de ‘eugenetica’ aan kondigt, dat heeft geleid tot de uitroeiing van ongeveer 300.000 personen met een beperking. Te beginnen met de kinderen. Juist zij waren de eerste slachtoffers van het programma ‘T4’, zo genoemd naar de straat in Berlijn (‘Tiergartenstrasse 4’), waar zich de Nazistische overheidsafdeling voor gezondheid en sociale bijstand bevond.

Aan de ene kant, de sterilisatie van de ‘onvolmaakten’ -gewoon om te voorkomen dat hun ‘lijden’ zich zou vermenigvuldigen- , en aan de andere kant het isolement en de segregatie van deze kinderen, en later ook de ‘ongezonde’ volwassenen, met de drievoudige bedoeling om ze uit de gemeenschap te verwijderen, ze te gebruiken in wetenschappelijke studies en experimenten en vervolgens te elimineren. Bij dit werk werden door de Nazi’s voor dit doel structuren ontworpen en middelen en personeel (artsen, verpleging en bedienden) ingezet. Toen echter berichten begonnen door te sijpelen over wat er in deze zogenaamde plaatsen van ‘opname’ en ‘verzorging’ gebeurde, was de verontwaardiging groot en dwong de algemene veroordeling, van de bevolking -en speciaal van de kerk-, het regime om officieel dit werk te onderbreken. Het uitroeiingsprogramma ging echter gewoon door, ver uit het zicht en de openbaarheid. Volgens sommige bronnen werd de laatste ‘patiënt’ tegen het einde van de oorlog in 1945 vermoord.

Minder bekend, maar niet minder dramatisch dan het verhaal van de vele andere slachtoffers van het nazisme, gaat ook dit verhaal over een heuse massamoord. In de roman “De uitverkorenen” (Marseille 2018) van Steve Sen-Sandberg, wordt aan het licht gebracht wat er allemaal gebeurde, speciaal in de “Spiegelgrund”, het Weense ziekenhuis, waar tussen 1940 en 1945, duizenden ‘ongezonde’ kinderen, en
later ook wezen, kleine delinquentjes en ‘ongezonde’ volwassenen, werden geïnterneerd, als ‘ras-onzuiverheden’ waar het regime zich van wilde ontdoen. Om deze zwarte holocaust bladzijde uit de geschiedenis niet te vergeten is er in Verrone (Castello Vialardi) in Italië een tentoonstelling gehouden “ Wij gedenken, zodat het nooit meer zal gebeuren” Organisator Anffas legt uit: “Met deze tentoonstelling wilden we de herinnering aan deze onschuldige slachtoffers hoog houden en een overdenking stimuleren over de culturele, wetenschappelijke, politieke en economische overwegingen die eerst tot sterilisatie, en daarna tot het vermoorden van de invaliden in het Nazi-Duitse rijk
leidden. Het euthanasie-programma voor de gehandicapten ontstond veel eerder dan de uitroeiingkampen; het was een soort monsterlijke generale repetitie.

De gaskamers werden uitgevonden voor de gehandicapten en zij werden ook de eerste proefkonijnen van de barbaarse medische experimenten op mensen. Het was juist voor de gehandicapten dat de rituelen met de, als douches gecamoufleerde, gaskamers, de beroving van de veroordeelden, het innemen van hun persoonlijke bezittingen en het uittrekken van hun gouden tanden werden ontwikkeld.

De bijzondere bijbetekenis van deze uitroeiing -van de oorspronkelijke wetenschappelijke basis, van de accurate voorbereiding door middel van jaren van ingehamerde propaganda, van de typologie van zijn uitvoerders (geen fanatische SS’ers, maar artsen en verplegend personeel, getransformeerd tot kwelgeesten van hun ‘patiënten’)- leidt tot verstorende vragen over het heden en de toekomst, die
leiden tot diepgaande reflectie over de grote thema’s in de menselijke samenleving.


© Copyright Redattore Sociale
Faro Cusimano
Vertaling: Joke Verdoold


Coronavirus


Het bestuur van Stichting Platform Gehandicapten & Chronisch zieken Zuidplas heeft besloten om alle geplande bijeenkomsten en overleggen of deelname daaraan tot nader order op te schorten. Dit in verband met de ontwikkelingen rondom het Coronavirus en de richtlijnen van het RIVM, de regering en ook de gemeente Zuidplas volgend.


Wij zijn van mening dat wij als organisatie, werkzaam binnen het zorgdomein, verantwoordelijkheid moeten nemen en uitdragen.